Jak już było powiedziane, programowanie analiz w HL++ jest czym innym niż ich wykonywanie w pakietach statystycznych typu R czy Matlab. Język C++ i środowisko programistyczne jest dostosowane do pracy z większymi projektami. Nie są to narzędzia do pracy interaktywnej – uruchamiania linia po linii i śledzenia bieżących wyników analizy ad-hoc – za to posiadają unikalne mechanizmy ułatwiających rozbudowę kodu i sprawne poruszanie się po niej:
• pliki nagłówkowe i deklaracje obiektów pokazują strukturę programu
• drzewo projektu organizuje projekt, daje szybki dostęp do konfiguracji i plików
• nawigacja w menu kontekstowym pozwala poruszać się między plikami i funkcjami
• znaczniki zmienionych linii ułatwiają edycję i eliminują pomyłki
Do tego dodać należy wzorowe:
• kolorowanie składni
• zaznaczanie wystąpień zmiennych
Do podświetlania słów kluczowych Code::Blocks używa wielu kolorów, co zwiększa czytelność. Cyfry, znaki i stringi mają swoje indywidualne kolory. Także nawiasy i operatory arytmetyczne nie są czarne, lecz czerwone. Poniżej przykład:
Zaznaczanie wystąpień zmiennej po kliknięciu jest wyraźne i nie ma obawy, że się go nie zauważy i coś pominie (przykład: zmienna ‘maxiter’). Oba wymienione mechanizmy w przypadku większych kodów istotnie ułatwiają pracę.
Kolejne cechy świadczące o dostosowaniu C++ do większych projektów:
• parser kodu wyrywa wiele błędów przed uruchomieniem
• statyczne typowanie zmiennych eliminuje błędy typów danych
Statyczne typowanie wymaga początkowo większej uwagi przy pisaniu kodu, co jednak procentuje w dalszej fazie rozwoju oprogramowania. Wykrywanie błędów przed uruchomieniem to ogromna oszczędność czasu, zwłaszcza gdy część programu jest poprawna, a błąd objawia się w późniejszej fazie obliczeń. Jeżeli kod ma tysiące linii, to parsowanie jest niezbędne, aby go rozwijać i utrzymywać.